Personal na buhay. Buhay ng Kapitbahay Kaskwela Katrabaho. Showbiz. Pelikula. Politika. Ekonomiya. Musika. o wala lang, yan ang makikita mo dito. Libreng tumambay. Hindi bawal ang magreact, di bawal ang sumang ayon, di bawal ang kiligin, maiyak, matuwa, matawa, matae. Upo na dito. Shot mo na!
Basa.Isip.Basa
“ Things will go where
they're supposed to go if you just let them take their natural course.
Despite your best efforts, people are going to be hurt when it's time for
them to be hurt. Life is like that..
” -Norwegian Wood
Thesis. Productions. Finals. The January pervert. Cried a few times, regretted a lot of things. Lost my phone. Lost myself. Fucked up month. Needed time for myself. Decided to go on Hiatus, to get rid of people I don't need in my life.
Learn how to play the game of trust, know who deserves it, never mind those who don't
Never be afraid of losing people who don’t deserve your time and attention, take the courage to let go and throw them out of your lives
“It’s when problems are shared that solutions are found” – From Chowking’s fortune cookie 01-18-08
“In the end you will always go back to the people that were there in the beginning.” – text quote from Jenny (That’s why I never take my friends for granted... mawala na lahat wag lang pamilya ko at sila.)
“Sometimes it’s not love, sometimes, you’ve just become so attached that you’ve developed a need for that person... Just a need, not love... but you’re too scared to admit it, even to yourself...because you know that if you do, you might lose the only person that actually gives a damn about your life” – text quote from Heyna
Learn to accept and love yourself, walang ibang gagawa niyan kundi ikaw... hindi kailangang nakadepende palagi sa iba ang pagiging masaya.
February:
Hiatus lasted until 11th of February. Started with a blast. Good vibes. Firsts. The longest yet shortest walk . One time big time. Three years ago we were strangers, snap! then we became friends. Finding myself. Brought back the old me. Valentine's darlings for the day with the Singles. A month of finding oneself, month of happiness and dreams turning in to reality.
Don't stop dreaming, never stop hoping, dreams come true... kahit one time big time.
March:
A month of closing chapters and opening new ones. Graduation. Inumans as usual. Few heart to heart talks with friends.
Treasure the friends you have, always be there for them
Learn to accept changes in your life. Let go move on and be happy
April:
Early summer getaway. Bad news. "The world spins constantly, so does the color wheel". Sad month. Month of pain, regrets and wishes. pressure cooker 1 2 3 kaboom! Hello panget kamay!
The world spins constantly, so does the color wheel – ana
“Kahit ikaw ay parang bato manhid at walang pakiramdam, mag-ingat ka dahil kahit ganyan ka, hindi nasasaktan... kaya mo namang makasakit” – Bob Ong
NEVER BUKSAN ANG PRESSURE COOKER HABANG KUMUKULO
May:
Turned 21. Dead Stars. Deleted my old blog, trying to move on I guess. Deleted the entries but still saved a few. Moved to blogspot. Promised to write happier entries.
“You’re gonna have your good days and your bad days”- South of Nowhere
“So all these years-since when? - he had been seeing the light of dead stars , long extinguished, yet seemingly still in their appointed places in the heavens.”-Dead Stars
Know when enough is enough.
June:
I was badly missing college life. A friend died. Had a sudden change of heart. Put half of my walls down. Still confused and hesitant though. Fears. Had my first ever exam and interview. Screwed up. Got reunited with my grade school and high school friends.June was a month of gambling,a month of courage.
Don't try to push people out of your life, no one deserves to be taken for granted
Even if you have new people/friends in your life, never forget those who were part of your past, for you will never complete your life’s puzzle if you lose some of its pieces.
July:
Indie month. Mommy and Daddy had to go to Cebu. Responsibilities. Growing up. Maturity. Hated the rain for reminding me of things/people I was trying to forget. Misunderstandings. Tried to give it another shot. Second chances.
Never assume
Learn how to take responsibilities
Always be mindful of the things you do and the words you say
August:
Driving lessons. Ate was back from Dubai. Eheads reunion concert. Finally decided to get rid of the old dust to let the new ones in.
No two things can occupy the same space at the same time – law of impenetrability
Letting go might be hard yet it is the best way to let another stay
September:
Chill month. Inumans
Find some time to chill, find and reconnect with the things or people you've grown apart from
Drink.Get drunk.Laugh.have fun... then die haha
October:
A month of firsts. Major changes. Leaving comfort zones. Facing fears. Got hired. First work ever. Lots of inumans. Ate was back from Dubai again. Had my very first paycheck ever. Hello poverty. Finally decided to take my chances, cross the street, take the risks, throw myself in to the lions den.
“I don't know why we put things off, but if I had to guess, I'd have to say it has a lot to do with FEAR. Fear of failure, fear of rejection, sometimes the fear is just of making a decision, because what if you're wrong? What if you're making a mistake you can't undo? The early bird catches the worm. A stitch in time saves nine. He who hesitates is lost. We can't pretend we hadn't been told. We've all heard the proverbs, heard the philosophers, heard our grandparents warning us about wasted time, heard the damn poets urging us to seize the day. Still sometimes we have to see for ourselves. We have to make our own mistakes. We have to learn our own lessons. We have to sweep today's possibility under tomorrow's rug until we can't anymore. Until we finally understand for ourselves what Benjamin Franklin really meant. That knowing is better than wondering, that waking is better than sleeping, and even the biggest failure, even the worst, beat the hell out of never trying.”---Greys Anatomy
“BOUNDARIES don’t keep other people out, they fence you in. So you can waste your life drawing lines? Or you can live your life crossing them. Because here’s what I know, if you are willing to take the chance the view from the other side is Spectacular.”---Greys Anatomy
November
Reunion. Wanted to quit my job. "Nagsisimula ka palang quitter ka na" - Mommy
Patience is a virtue ahaha!
December
December 5 was my last day of being a copywriter. I sure am gonna miss them. Had a burgis Christmas party. Applied again and got hired. Got my license. Family reunions. Back to Bulacan. And just recently found out I've been lied to thank you very much.
Again Patience is a Virtue
AGAIN learn how to play the game of trust
Learn to hate pride
All in all my 2008 was full of Ups and Downs, Yeheys and boo-hoos. But at least I managed to see the lessons in those downs and boo-hoo moments and even in the ups and yeheys hahaha. This year I’ve gained lots of new friends, and unfortunately lost some. I’ve made decisions, and regretted some. But all is done. I wouldn’t want to waste my short life looking back, feeling bad and regretting things.
and so i quote.....my 18 year old self ahahahahhaha
...always remember to look on the brighter side of life, appreciate every moment, every little thing around us, enjoy each and every moment in life, even the fucked up ones... because in this journey, you can only go forward... there’s no turning back..
Yehey thank you 2008!
I'm ready to let you go.
Good bye!
I'll miss you. I'll miss the old me... young, careless, and stupid.
The attitude of expecting good performance from another party, whether in terms of loyalty, goodwill, truth, or promises. The importance of trust as a kind of invisible glue that binds society together is most visible when it is lost.
Trust involves an element of risk, and epistemologists can have trouble categorizing it as rational, since it works best in advance, for example to motivate performance on occasions when defection may be to the advantage of the person trusted. Trustworthiness is a virtue, subsuming varieties such as truthfulness and fidelity.
"Hardly won, easily lost and never fully regained"
....And all the "best deceptions" and the"Clever cover story" awards go to you.
This was my "Goodbye 2007! Welcome 2008" post. In the next few days I'll be posting my Buhbye 08 hello 09 post.. expect a longer one, a lot of changes happened since day 1 of 2008. Changes, goodbye's, hello's, yipeee's, boohooos, happy times, fucked up times...
Dito kung saan una akong nag walkout noon.
Dito kung saan naganap ang unang Sabado night na hindi sa bahay.
Dito kung saan ilang birthdays, monthsaries, annivs ang ni-celebrate.
Dito kung saan una kong nakita sa totoong buhay yung crush ko sa cellphone ni jenny.
Dito kung saan ilang girlfriends at boyfriends ang pinakilala.
Dito kung saan minsang nakipag-inuman sa mga bagong kilalang tao.
Dito kung saan inabot ng alas tres ng madaling araw dahil sa kalasingan.
Dito kung saan ilang storya ang nabuo.
Dito kung saan nagtatagpo ang mga nagtatago.
Dito kung saan ako unang nalasing na walang naalala kinabukasan.
Dito kung saan nagpatahan ng kaibigan.
Dito kung saan ko nakilala ang batang si Sandra.
Dito kung saan minsan kaming nilibre ng mga taong hindi ko na maalala ang pangalan.
Dito kung saan ako dumederecho tuwing Sabado pagkatapos ng klase, umulan man o hindi.
Dito kung saan kami nagpapatay ng oras kapag may hinihintay na event o klase.
Dito kung saan minsang nagmmeeting tungkol sa school works.
Dito kung saan nakakatawa kapag may nagwawala.
Dito kung saan umiinom at nagyoyosi ang matatapang na naka-uniform.
Dito kung saan nakakahirit kami ng libreng refill ng iced tea.
Dito kung saan bawal magdala ng pagkaen galing sa iba.
Dito kung saan minsan minsang nangchecheck out ng mga kung sinu sino.
Dito kung saan madalas naming nakikita ang Spongecola boys (sa kabila).
Dito kung saan mura ang bucket ng beer noon.
Dito kung saan masarap ang chicken inasal at pork liempo.
Dito kung saan mukhang pancit ang atsara.
Dito kung saan walang bayad ang ice.
Dito kung nasaan si Kuya Dennis na palaging nakikipag apir. Si Kuya Dennis na hinintay kami hanggang alas-tres ng madaling araw dahil sa kasama naming lasing.
Dito kung nasaan si Kuya Gilbert na hindi napipikon kahit asarin naming kung kani-kanino. Si Kuya Gilbert na nagbibigay minsan ng free refill ng iced tea. Si Kuya Gilbert na may winalis na daga sa tabi ko sabay sabing "SHHHHH" haha.
Dito kung nasaan si Ate Glenda.. na gustong Ate Glenn ang tawag sa kanya. Na nakitambay at naki-inom samin nung madaling araw na at hindi kami makaalis dahil sa kasamang lasing. Si Ate Glenda na updated sa mga chika, alam kung sino ang sino at sino ang wala na. Si Ate Glenda na tuwing nakikita ko kahit saan e binabati ko.
Chiggy's! Mamimiss kitang silipin tuwing daan ko sa katipunan. Mamimiss kong batiin sila Kuya Gilbert, at Ate Glen. Mamimiss kong apiran si Kuya Dennis. Mamimiss ko ang masarap na inasal.
Kahit may Papu's na...number 1 ka forever sa mga Bahay inumans sa puso ko ahahah! tie kayo ng Miko's na sarado na dati pa... number 3 ang Drews at number 4 ang Meatshop at number 5 ang Papu's.
WARNING: ISA ITONG NAPAKAHABANG POST... DI KO ALAM KUNG MAY KWENTA TO SA'YO PERO SAKIN MERON...KUNG LABU-LABO MAN ANG PAGKAKASULAT PASENYSA NA.. walang edit edit kasi..kung anung maisip ko type lang..
Hindi ko masasabing solid na tagahanga nila ako, sa totoo lang never pa akong nakapunta sa gig/concert nila nuon. Two years old palang ata ako nung nabuo ang banda nila, kaya hindi ko din masasabing panahon ko nga sila. Pero ang sigurado ako, bata palang ako naririnig ko na sila at nakikita sa TV.Bata palang ako kinakanta ko na ang mga kanta nila. Bata pa lang ako sila na ang background music ko tuwing nalulungkot ako, tuwing masaya ako, tuwing kahit anong mangyari. Pasalamat ako sa Ate ko na kasabay kong nag aabang sa kanila sa TV, sa Ate ko na tuwing naglilinis ng bahay e pinapatugtog yung cassette tape nila. Naalala ko pa t’wing uuwi kami sa probinsya para magbakasyon palaging nakasalang ang mga cassette tapes nila sa stereo ng sasakyan namin. Hindi ko napapansin ang zigzag at nakakahilong daan papuntang Bicol dahil sinasabayan ko yung mga kanta nila. Halinhinan ang mga kanta nila at ng Yano sa pagtanggal ng pagkabagot ko sa mahabang biyahe papuntang Bicol.
Nuon pwede pa kong maligo sa ulan kahit nakashorts lang at walang pang itaas, magtatakbuhan kami ng kuya ko at ng mga kalaro namin sa bakuran naming malawak pa noon, tapos lalangoy sa fishpond ng lolo ko, bubugawin lahat ng manok na panabong ni Daddy na nakakalat din sa noong malawak pa naming bakuran. Kapag umaambon pa lang at nagsimula na kaming maligo, papagalitan kami nila Lolo’t Lola kasi nga naman magkakasakit kami. Isang beses, hindi ako pinayagang maligo sa ulan dahil mahina pa daw yung ulan, eksaktong pinatutugtog sa radio nun yung “Tuwing Umuulan at Kapiling ka”. Tandang tanda ko sinabayan ko yung kanta....”Buhos na ulan aking mundo’y lunuring tuluyan..” sabi naming dalawa, hindi ko alam kung pangit lang talaga ang boses ko o nung panahon na ‘yon nakinig sakin yung ulap.. biglang lumakas ang ulan kaya nakaligo kami ng kuya ko sa ulan. Simula non sa t’wing nahihiyang bumuhos ang ulan, kinakanta ko yun. Masaya ko no’n t’wing umuulan dahil nakakpaglaro kami nila kuya, hindi pa ko marunong gumawa ng bangkang papel non kaya nagpapagawa ako sa kanya, minsan kay Lolo tapos ipapaagos naming sa tubig. Malinis pa no’n yung tubig na umaagos sa kalsada wala pang kasamang mga basura.
Isang beses nung umuwi si Ate galing sa dorm niya, kinuwento niyang nagpunta sila nung fair nila at tumugtog. “Nagkagulo lahat, syempre puro babae e diba? May mga tumutuntong sa upuan tapos nagbubukas sarang payong.. tapos may naghahagis ng mga durog na Chippy!” yan ang kwento niya sakin non. Dahil bata pa ako at ni hindi pa pinapayagang pumunta sa Birthday ng kaklase ng walang kasamang matanda..hindi din ako malamang nakakapanood ng mga ganun, ni hindi nga ako pinapayagang bumili sa tindahan ng mag-isa. Kuntento na kong nakikita sila sa TV, sa songhits, sa Chippy at Burger Machine Commercials, kuntento na kong naririnig sila sa radio. Kuntento na ko sa mga kwento ng Ate ko.
Sabi ko pa nuon pag malaki na ko panonoorin ko sila.
Ngayon laos na ang cassette tape, may gumagamit pa nga ba nun sa panahon ngayon? Sa panahon na kahit ang discman ata ay wala na rin sa uso? Nadagdagan na ng 19 pang taon ang edad ko simula nung magbuo sila ng banda. Ilang taon na din kaming hindi bumibisita sa Bicol. Hindi na rin kami dumadaan sa zigzag na daan tuwing uuwi do’n. Ilang beses na din napalitan yung putting Toyota Corolla ni Mama na gamit naming tuwing uuwi ng Bicol. At yung driver namin nuon, halos hindi na nakakakita ngayon. Kagaya noon madalas pa rin silang nasa TV, at radio, ewan ko lang sa songhits dahil simula nung nauso ang internet hindi na ko bumili ng songhits para tingnan ang chords ng mga gusto kong kanta. Pero hindi tulad ng dati, ngayon makikita mo sila pero hindi na magkakasama. Maliban syempre kay Buddy at Raimund na parehong nasa Cambio.
Ngayon kapag naligo ako sa ulan ng nakashorts lang at walang pang itaas siguradong mahihibang ang mga makakakita sakin at iisiping baliw ako at babarilin ako ng tatay ko. Oo flat parin ang lahat sa akin..pero ika nga nila dalaga na ako.
Lumiit na din yung dati naming malawak na bakuran. Nailipat na din yung mga manok na panabong namin sa farm, nadagdagan ng dalawang Kabayo at ilang mga kambing ang alaga naming, hanggang sa namatay, nanakaw, binenta at pinamigay na silang lahat.
Ngayon kahit maligo ako sa ambon (nang kumpleto ang damit syempre), sa medyo malakas na ambon, o sa ulan na may kasamang kidlat wala nang magsesermon sakin. Grade 3 ako nung namatay si Lola, Christmas break naman nung 2nd or 3rd year college ako nung namatay si Lolo.
Marunong na rin akong gumawa ng bangkang papel ngayon, pati eroplano alam ko nang gawin, pati pag balot ng marijuana alam ko na kung pano (joke lang yan ang maniwala utu-uto). Ngayon kung papaanurin mo ang bangkang papel mo sa baha.. hindi na uusad dahil madaming basurang tangay tangay yung baha. Hibang ka din siguro kung maglaro ka pa sa baha sa panahon ngayon, dahil hindi mo alam kung anung kasama ng bahang umaagos sa kanal, kalsada o kung san pa man yung umaagos. Limot ko na din ang mukha nung mga kalaro namin ni Kuya nuon. Pero naririnig ko minsan na kinukwento ng Nanay ko na may anak na at pamilyado na ang halos lahat sa kanila.
Over na din si Ate sa pagiging groupie stage niya. Matagal na siyang hindi nag-aalak, nag yoyosi, at kung anu pang maisip niyong bisyo. Kung dati hindi ako pinapayagang pumunta sa kung saan ng walang kasama, ngayon ako na ang sumasama sa bunso kong kapatid sa kung san man siya pupunta. Ilang beses na kong umalis at hindi umuwi. Ilang gigs na rin ang napanuod ko. Sa mga gigs na yun, nakita at narinig ko silang apat... kumakanta, tumutugtog sa magkakahiwalay na banda. Ngayon hindi na din ata uso ang lumilipad na durog na chippy, nung huling nanood ako ng gig... mga bote ng mineral water ang lumilipad.
Nagpalit palit na din ng endorser ang Chippy. Naging Parokya ni Edgar, at yung “Kami po ang tear here!” At ang NAPAKASIKAT na Halika Tikman ang Langit Burger Machine nuon, ay Burger Machine naLANG ngayon...
Ngayon, malaki na nga ako...literal man o hindi ang usapan.
Nag reunion concert sila, sa kasamaang palad hindi ako nakapanood dahil nung araw at oras ding yun hinatid naming si Ate O. sa airport dahil pabalik na siya ng Dubai. Nung padaan na kami sa The Fort, nakatanggap ako ng mensaheng pinutol ang concert dahil nga kinailangang dalhin si Ely sa ospital. Sayang. Malaki na nga ako, pero di ko parin sila napanuod...pero sige ok lang ay hindi pala ok..pero wala naman akong magagawa e
Habang hinihintay kong lumaki ako at payagan nang pumunta at manood ng mga banda ang daming nagbago sakin, sa iba sa halos lahat ng bagay sa paligid. Nagbago ako ng mga pangarap, paniniwala at tingin sa mga bagay bagay.
Natuto na ko at nalimutan ko na din kung pano mag gitara. Hindi kagaya dati na umiiyak ako at ayaw kong pumasok sa school dahil boring ang pag aaralan (parts ng fish), ngayon tapos na din akong magsunog ng kilay. At madaming madami pang nangyare at nagbago.
Ngayon kapag nagbbyahe kami ng malayo o kahit malapit pa hindi na Casette tape ang baon naming kundi CD (Eraserheads Anthology 1 and 2). Nung naggraduate ako nung college paulit ulit kong kinakanta yung “Sa Wakas”. Madami akong naaalala tuwing naririnig ko mga kanta nila, minsan malungkot, minsan masaya, minsan chill... Siguro nga kung gagawa ako ng soundtrack ng buhay ko marami raming kanta nila ang mapapasama.
Tuwing maririnig kong sasabihin ng mga tao na “Sayang sila..” “Kung hindi sana sila nadisband...” Anu nga bang nakakapanghinayang? Hindi naman sila nawala talaga, hindi naman nalalaos at naluluma yung mga kanta nila. Ilang beses mang pakinggan hindi nagagasgas. Paulit ulit mang kantahin hindi napagsasawaan. Magbago man ang lahat ng bagay, taas baba man ang presyo ng gasoline..pag dating sa kanila wala namang nag/magbabago...
Nagmahal man dating halagang 600 pisong chucks na ngayon higit 2,000 piso na. Madami mang nagsulputang bagong genres. Madami mang nauso, at nalaos. Madaming banda man ang umangat na sa mainstream at lumubog. Maaaring may kanya kanya na nga silang tinutugtugang banda ngayon, marahil hindi na talaga sila magsasama sama bilang isa... bilang banda na kinabaliwan at kinababaliwan parin ng marami hanggang ngayon, hindi mapagkakaila na nag iwan sila ng malaki malalim at permanenteng marka sa Pinoy Music Industry.
Sa paniniwala ko hanggang hindi namamatay ang Industriya ng Musikang Pilipino...
Sila ay mananatiling sila...
nandyan, nandito lang
P.S
Hangga’t hindi namamatay ang Industriya ng Musikang Pilipino...
(Wag naman natin hayaang mangyari to, let’s support local bands...wag magpaakit sa murang OPM pirated CDs please)
Kahapon first day ko sa driving school matagal nang pinlanong mag enroll pero kelan lang nakakuha ng student's permit..sobrang katamaran at dahil sa paglipat lipat na din ng LTO, pasaway.Pero ayos na din dahil mas ma-okay yung pwesto nila ngayon. Anyway bakit naimbento ang manual na sasakyan? ang sakit ng katawan ko 2 hours lang yun ah.. at kotse pa yun gamit.. sino bang nagsabi kasing mag-aral akong magdrive?? Ang sarap kayang magmuni muni habang nasa passenger's seat noh! Pero okay na din feeling ko plus 20% maturity sakin! Ayun isa pang narealize ko peste ang karamihan ng mga truck at jeepney drivers... napa- "aaaay" nalang ako nung ni-sandwich nila ako. Anyway, once lang naman ako namatayan ng makina ahaha nagpanic kasi ako:
Kuya Ariel: Shift to gear 3
Kotse: *deads*
Kuya Ariel: O nakalimutan mo na? Wag ka mataranta..
Ako: E kasi kuya andaming nagpopotpot eh
Hahaha nanisi pa ko talaga noh? pero kanina okay naman na, ma-okay na din ako mag U-turn.. sabi nung isang instructor pwede na daw akong driver.. naisip ko lang GOODLUCK talaga noh sakit sakit kaya sa katawan... mas gusto ko nalang talagang magmunimuni sa passenger's seat kasi dun pwede nakataas paa.. habang kumakain ahahah or sa likod nalang nakahiga pa ko ahahaha! tamad amp.
Anyway kesa naman nga mabulok ako sa bahay.. mag iisip na lang ako ng mga gagawin ko pa hahah! check na un driving chumenelyn..goal ko talaga yun na before matapos ang August e nakapa driving school na ko..yes sa wakas may na achieve din na goal ahaha ay wala pa pala dahil di ko alam kung matututo ako hahah
Pag-alis ni Ate O. balik nanaman ako sa boring kong buhay haha! tsktsk inaamag na ang journal ko..walang mailagay.. kinakalawang na ang buhay ko.. baka mabore na ko ng todong todo masama ito..
KASABAWAN:
Kanina pag gising ko.. sobrang kasabawan ni-on ang PS2.. ni-on ang TV gamit ang remote..sabay lapag sa tabi ko.. tapos may tumalsik na tubig.. tingala sa kisame.. huh? wala namang tulo.. andaming talsik ng tubig.. paglingon sa tabi ko.. AAAAAAAAAY!!! Nagdive ang remote ng TV sa basong puno ng tubig.. malamig lamig pa yung tubig.. na by the way e kinuha ko bago ako umupo at mag-on ng TV!
Isa pa...
Abie: Ate papatay ng ilaw sa kwarto..
pagpindot ng switch namatay ang ilaw sa sala... AAAAAAAAY!! SORRY!! ni-switch ko ulit ilaw sa kwarto ni abie.. hindi nabukas yung sa sala..
EHEM ang sabaw ko lang!!! Si kuya yung nagswitch nung ilaw sa Sala!!! at EHEM ang switch lang sa kwarto nila Abie ay para lang sa ilaw sa kwarto nila Abie.. Tawang tawa kaming lahat napakasabaw ko lang talaga ngayong araw na to...
PAGBISITA:
May Flu si Abie, exam niya on Wednesday yung mga books niya for Wednesday nasa classroom nila.. So pinuntahan namin ni Mama kanina bago kami magtagpo ni Kuya Ariel. Para sa inyong kaalaman dun din ako nag highschool at nag grade school. Pagpunta namin sa Library, narealize ko wala masyadong nabago.. parang wala din bagong libro simula nung nag graduate ako. Hindi ko masabing at home ako, dahil hindi na talaga.. sa sobrang tagal sigurong hindi ako nadalaw.. o baka dati pa hindi na talaga ako at home dun.. ang weird lang ayokong grumaduate dati ng highschool kasi ayoko sa ibang world haha ngayon narealize ko mas umokay ako as a person sa mga taong nakilala at nakasalamuha ko sa college.. dun mas at home ako dun mas napakita ko yung totoong ako..
Tapos nung palabas na kami dun kami sa gate ng gradeschool dumaan dahil dun din kami nakapark.. sinilip ko kung nandun pa yung Mango tree na inukitan namin ng initials ng bestfriend ko nung grade school... pag tingin ko wow ang laki na ng puno!!!!!
pag tingala ko.. AY MALI PUNO PALA NG DUHAT YUN ahhahahahhahahahahha tangena dapat sa kasabawan part pala to noh!?
so ayun wala na si mango tree..
yun lang..
wala namang kwenta tong post na to ahahah! sorry sinayang ko ang oras mo..
namimiss ko nang magsulat ng mga bagay na may saysay..
Kahapon naglinis ako maghapon.. naghalungkat ng mga gamit at nagmuni muni... tapos may mga nakita akong kung anu ano..bigla nalang akong natatawa mag isa
Eto si Kotler... naging boyfriend naming lahat nung 2nd year kung hindi ako nagkakamali o 3rd year yun? basta lagi naming kasama, katabi matulog, kasama sa almusal, pati sa inuman.. hahaha akalain mo ba namang prelims namin kailangang basahin yang buong libro tapos ang masaklap pa dyan bubunot ka lang ng isang tanong na sasagutin mo in front of the class.. talagang mag isa nang nagshutdown ang brain ko nung huling gabi bago yung prelims namin..
Hello sa notebook ko! 4th year first sem tama ba? sobrang boring ng class kaya hello doodle doodle haha Theology class yan bantay na bantay ako sa oras dahil naddrain na ang buo kong pagkatao sobrang booooring ng prof namin.. mula 11:00 hanggang 11:45 akong nagdoodle kung anu sinasabi nia sinusulat ko naman ahahah kahit walang saysay
"Hello?? Nasan ang beauty mo" - Tuqxs Last Order sa Penguin... pinakamasayang play na ginawa namin ever. 2nd year college sa Phil. Literature Class. Nakasingko kami dyan yeheeey! Ilang araw na practice lang.. pero matagalang kabisaduhan ng script. I played the role of Tuqxs. Tapos surprisingly nung 3rd year kami nameet namin ang tunay na Tuqxs as in yung Tuqxs jan sa script na yan.. naging prof namin sa theater. Funny lang kasi yung mga roles na ginampanan namin sa play eh sakto sa personalities namin ahaha.. may dating addict na naging pusher, may kinacareer ang sex life, may jombit, may sawang sawa na sa tumatanda niyang partner etc. Igoogle niyo si sir Tuqxs dali dalii
Nakita ko din yung ginawa naming scrapbook para sa Journ class namin.. pinipilit ng prof namin na photojourn ang tawag dyan.. oo tama ang 5 units na major subject na 'yon wala kaming natutunan kundi gumawa ng scrapbook.. sobrang tamad na tamad akong gumawa inuna kong magpakasaya at magpakabisyo ahaha kaya the night before nung deadline ko lang yan ginawa haha kamusta sa pagccram ko noh? natapos ako 7am na ata ng umaga..
pero naisip ko parang gusto kong gumawa ulit ng scrapbook simula dun sa unang unang naaalala ko wala lang parang masaya lang hahaha
Nakuha ko to nung cocktail party ng red batch. Nanalo ako dahil sa pagkapasaway ahaha! sabi na kasing cocktail party eh so ineexpect na ang lahat ay nakacocktail dress.. after yun ng recognition so naka-cocktail dress naman talaga lahat.. e dahil hindi ako comfy na nakadress nagbihis na ko hahaha! so sa cocktail party na yun nakapants ako..pero hindi jeans noh! hahaha so ayun nanalo ako
memory box sa loob ng memory baul.. oha organized eh kasi kung lagay ko lang lahat sa baul sobrang kalat dapat konting kalat lang.. anyway..
ung number 2 sa gilid na hindi masyadong kita ay nakuha ko sa Mcdo tagaytay nalimutan kunin nung waiter e so akin nalang haha.. klepto pala
tickets ng mga pinanood kong plays, films, at ticket din nung nag global fun kame funfunfun very hilo pag uwi dahil sa pesteng flipper ahaha
diskette, ahaha halatang kopong kopong pa eh diskette talaga, kailangan namin ng diskette para sa isang subject namin nung 2nd yr college.. so bumili ako sa bookstore sa school, kasabay kong bumuli si crushie non at at at first time ko sya marinig magsalita ahaha! ayun di naman ginamit ung diskette so tinago ko ahaha
red yarns, seniors retreat nung college (yes NUNG college feeling ko ang tanda ko na) bibigay mo yan sa taong sinosorryhan mo at sa taong gusto mong maging friend forever at maging bagong friend.. may nagbigay sakin nagulat ako talaga
green frog na bigay ni cha nung christmas haha cute cute
jagermeister thingy binigay samin nung manager ng Janero, nung mga Janero days haha..since malapit sa ABS-CBN ang Janero lagi naming binibisita yun after OJT.. hay i miss i miss.. maglalasing sa gabi at papasok sa OJT sa umaga.. gusto ko ulit ng ganung life buhay
green egg.. san ba yan galing? haha aah alam ko na isa sa mga pinakahuling MMP yan
Marlboro Menthol uhm nagulat nalang ako nasa bag ko yan ahah matagal na kong nagquit mag yosi.. pero may natatagpuan akong mga ganyan at lighters sa bag ko dahil hindi sila pwedeng makitaan ng mga magulang nila ng ganyan ahaha
Notebook ko nung 2nd year college hanggang 3rd year... ang laki ng notebook ko ahaha pero nung 4th year lumiit na..lalo na nung second sem ng 4th year
pagbukas ko ng notebook ko jarann ranting moments with Kayc ang forever blockmate ko
Nung magulong magulong magulong birthday ni Cha..isa sa mga pinakafavorite inuman ko.. may dumaan naliligaw na San Miguel guy.. nagtanong kung san ang papuntang hindi ko alam..pinashot sya at binigyan niya kami ng mga ganyan ahahah! hindi namin alam pangalan niya di ko din maalala mukha niya hilo na ko nun eh ahahha
Merry Christmas gifts ni Jade at Piper nung first year :) orange pa favorite color ni Piper nun.. si Jade ay di pa nagddiet ng nagddiet nun..daming chocolates yey
at eto na nga yung notebook ko nung 4th year 2nd sem kung notebook ngang matatawag yan.. since maliit naman ako magsulat okay na sakin ang maliit na notebook again kung notebook ngang matatawag yan hahah! pang lahat ng subjects ko na yan haha! at ang Jollibee planner ko nakita ko kasi si Nicnic at ang Jollibee planner niya... inggitera ako at gusto kong mag jollibee kaya bago kami magthesis nag Jollibee muna kami yung mga names names jan e galing sa kung san san..
Dora = galing sa birthday ni Kelsey
Filmmaker blahblah = nung film fest sa school yeheyyyy
Pink Ribbon = sa isang talk na pinuntahan namin after thesis defense ahaha masayang talk yun promise
Small ewan = yun lang di ko maalala ahaha isa sa mga MMP siguro or talk
Black id = tech team ako sa theater play namin nung 3rd year
Cinemalaya = film congress sa CCP
Detective blahblah = isa sa fun MMP na na-attendan ko, kung san detectives kami lahat aalamin kung anung nangyari dun sa pinatay na hindi ko na maalala yung name haha basta masaya yuuun
favorite ko to kasi may sulatan ng kung anu ano every month
ganyan ako ka-organized ahahah ang gulo gulo gulo gulo oh! parang journal na ahaha! January.. ang sipag ko pa magsulat ahaha. may drawing drawing pa.. may rainbow drawing jan dahil bago ako pumasok nun sa school may nakita akong dalawang rainbows.. tapos feeling ko swerte yun then again hindi ako maswerte nung araw na yun.. oo tama dahil nawala yung phone kong isa na favorite ko kakainis malas malas..pero parang ok lang ahaha sinadya sigurong manakaw yung phone ko para makatakas sa tinatakasan. OO TAMA DEFENSE NAMIN YAN AYAYAY! Kami yung unang nagdefend ng thesis sa lahaaat dahil pabida kami at nag prisinta kami na kami na ang mauuna ahahaha!
February.. puro inuman padin at overnights.. 2 consecutive nights akong hindi natulog sa bahay dahil uminom ako at uminom ako ulit.. sobrang palaboy ahaha! ayun pag uwi ko lagot.. pero ok lang ahahah
February is a lovelove month.. month para sa happy hearts ahaha..
sinimulan ang month ng panonood ng LAST ORDER SA PENGUIN.. ahaha oo tama yung play na ginawa namin nung 2nd year "Nasan ang byuti mo?" grabe sobrang nakakatuwa yung play. Twice kong pinanood kaya dalawa yung tickets mas funny yung pangalawang nood namin sobrang tawa ko ng tawa.
Tag ng binili kong uhm anu nga bang tawag dun? di ko maalala basta si Bits.. short for bitones
Rakestra ticket, nanood kami ng UP fair ni Cha, Q, at Piper.. kahit may pasok kinabukasan.. fun fun night dahil sa bonggang bonggang gabi para sa Sandwich ayayayay! At hello balara boys and girls na wala nang mas gugulo pa ahaha! sa sobrang likot namin ni Cha napadpad kami sa may gitna kung san nagkakagulo ang mga Balara kids ayayay asim! ahaha! Traumatic pero ayun naisip ko never ko naman nang magagawa yun pag 30 na ko so ok lang ahaha!
Frenzy banana ehem bago ka mag isip ng kung ano.. sa isang MMP class namin nagkaron ng talk about safe sex so yung nagreport nung day na yun ay may dalang mga ganyan.. funny lang dahil halos lahat samin nun lang nakakita at nakahawak nyan ahaha at nagulat kami kasi amoy banana nga siya ahaha!! at dahil yung prof lang namin ang nag iisang lalake don natatawa tawa siya sa pagka ignorante naming lahat ahahah!
Black thingy ay yung pinamigay nung play ang bango bango ah infairness!!
Pink ribbon at yung galing sa beer in can.. hindi ko nasama yung sa Go nuts..pero isasama ko promise.. ayun dahil February ang month para sa mga lovers at nagkataong madami dami kaming single sa barkada naisip naming pasayahin ang mga sarili namin para hindi naman kami bitter bitteran sa araw ng mga lovers.. so nagbunutan kami kung sino ang magiging girlfriend ng sino sa hearts day.. tapos iisipan ng surprise at isusurprise sa Valentines ahaha! Si Wendy ang nakabunot sa name ko kaya ako ang isusurprise niya.. haha funny ng ginawa niya basta basta nakakatuwa.. binigyan niya ko ng cupcake, chocolate na may almonds ayayay, at redhorse in can ahahah! suweeet!
Isang malaking kung ano.. launch ng what these hands can do tama ba? hindi ko naman napuntahan dahil gumagawa ako ng comm plan..tsktsk..
Yellow ribbon happy hearts day galing kay cha..
mga stars ay galing kay Ria.. sa MMP nila.. yung picture galing kay Cha.. :)
Ayun so ang point ko masayang maglinis ng kwarto, magsinghot ng lumang alikabok at makaalala ng masasayang kung anu ano..
Naisip ko din na kesa magmukhang basurahan yung memory baul ko yung ibang pwedeng mailagay sa planner ilalagay ko nalang sa planner..tapos pagkatapos ng year ilalagay ko na pati yung planner sa memory baul ko.. ayy excited na kong bumili ng planner para sa 2009 ahaha excited na din akong magdikit ng kung anu ano.. teka parang naging year ender yung entry ko ahhaah hindi pa hindi pa excited ako masyado ahahah! sana lang wag masira yung planner ko kakadikit ko ng kung anu ano.. Speaking of,, mag uupdate pala ako ng planner na mejo hindi na nagagalaw simula nung maging tambay ako ahaha!
